δυό αρνήσεις συζητάνε με μια κατάφαση

tumblr_nfazphFKW51qhg7mso1_1280

το πλακάκι είναι τόσο κρύο που θυμίζει παγοδρόμιο. περπατάω γυμνός ενάντια στα πρέπει και τα μη και γίνομαι ήρωας. περπατάω γυμνός περιμένοντας τη στιγμή που ο πάγος θα ανοίξει και εγώ θα βρεθώ σε παγωμένα νερά να παλεύω για την ύπαρξη μου ή στη σούπα του από κάτω. ο από πάνω λείπει. επαγγελματικό ταξίδι. άραγε να είναι κρύα και τα δικά του τα πλακάκια ή να προνόησε να βάλει κάποιο χαλί. δεν μου έχει φανεί για τύπος που θα έπαιρνε κάποιο αψυχολόγητο ρίσκο σαν εμένα ή που θα ρίσκαρε να πατήσει σε κάποιο εύθραστο κομμάτι πάγου ακόμα και αν ήξερε ότι αν το έκανε θα μπορούσε να σώσει καμιά πενηνταριά παιδάκια στην Αφρική. η Αφρική δεν έχει πάγο, τα παιδάκια δεν έχουν πάγο, άρα η Αφρική δεν έχει παιδάκια. χτες αποφάσισα να ξεδώσω. μπήκα στο Google Maps και έβαλα την κάτοψη της περιοχής μου. περπάτησα τους δρόμους γύρω από το σπίτι μου, περπάτησα προκλητικά στη μέση του δρόμου, συνέχισα θριαμβευτικά ενάντια στο μονόδρομο και γύρισα πίσω στην ώρα μου για το βραδυνό. πρωινό έχω σταματήσει να τρώω, γιατί με βάση τα λεγόμενα του γιατρού μου από την τελευταία μου επίσκεψη, αποτελούμαι από 1% νερό, ιστούς, κόκκαλα και από 99% βρώμη. διάβασα το άρθρο για εκείνο τον άντρα που αποφάσισε στα 42 του και ενώ ήταν παντρεμένος με δύο παιδιά να γίνει γυναίκα, ενώ στα 50 του αποφάσισε να γίνει ξανά άντρας. ακόμα όμως και αυτό είναι ευκολότερο από το να γίνεις ξανά παιδί.

καφέ με το φόβο

Δεν μιλάς με τον φόβο κάθε μέρα. Γι’αυτό και στην τελευταία του επίσκεψη, τον κάλεσα να έρθει μέσα να τον κεράσω ένα καφέ. Μαύρο τον πίνει τον καφέ, αλλά μαύρο τον πίνω και εγώ και έτσι δε φοβήθηκα. Την περισσότερη ώρα που μίλαγε προσπάθησα να ακούσω αυτά που είχε να πει και όχι τους μορφασμούς του. Μετά ανακάλυψα κάτι. Κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια, αυτός σταμάταγε να μιλάει. Κατάλαβα ότι δεν ήθελε να τον ακούω χωρίς να τον βλέπω για τον απλό λόγο ότι έτσι δε θα μπορούσα να εστιάσω στους μορφασμούς τους οποίους κανείς δεν μπορεί να αντέξει και περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα. Αν έχει μυαλό στο κεφάλι του δηλαδή.

Στην πραγματικότητα, ο τύπος που υποδύεται τον φόβο είναι μια χαρά παιδί. Μετά το ωράριο του, μιλήσαμε σαν δυο φιλαράκια και μου είπε τις δυσκολίες της δουλειάς του και το πόσα σεμινάρια τους κάνουν στο ινστιτούτο για να είναι πειστικοί οι μορφασμοί και τα εκφραστικά τους μέσα. Δύσκολες εποχές, αναφώνησα, χτυπώντας τον στον ώμο. Αλλά όλες οι δουλειές έχουν και τις δυσκολίες τους, του είπα με καθησυχαστικό τόνο και με τέτοια κρίση που καιρός για ανοίγματα. Τον συμβούλεψα να προσπαθήσει να ανταπεξέλθει και το ότι τόσοι άλλοι θα σκότωναν για να έχουν την δουλειά του και ας περιελάμβανε να κάνει κοινωνικό κακό όπως η δική του. Μου είπε ότι ειδικά τον τελευταίο καιρό βαράει τρελά ωράρια και στις υπερωρίες το αφεντικό του απαντάει με μορφασμούς αντί για ευρώ και πως θα πρέπει να με αφήσει τώρα γιατί έχει να πάει από 2-3 σπίτια απόψε και να προλάβει να βγει στην ώρα του στο δελτίο των 8. Μου είπε και το κανονικό του όνομα. Όχι φόβος, Φοίβος.

ο άνθρωπος με το ένα δόντι

Ο άνθρωπος με το ένα δόντι χαμογέλαγε και ο κόσμος φωτιζόταν. Λάτρευαν όλοι το χαμόγελο του και όλοι παραδέχονταν ότι εκείνο το δόντι έκανε δουλειά που δε θα μπορούσαν να κάνουν όλες οι οδοντοστοιχίες του κόσμου μαζί. Και αυτός συνέχιζε να ζει κανονικά σαν να μην συμβαίνει τίποτα και ξέχναγε ότι είχε ένα μόνο δόντι και όχι και τα τριαντα τέσσερα ή έστω πάνω από είκοσι. Μεγάλος υπέρμαχος της στοματικής υγιεινής, ο άνθρωπος με το ένα δόντι, βουρτσιζόταν καθημερινά, πρωί, μεσημέρι και βράδυ, ενώ στο εστιατόριο δεν παρέλειπε ποτέ να ζητήσει οδοντογλυφίδα. Ο οδοντίατρος του τον επιβράβευε που διατηρούσε το δόντι του σε τόσο άριστη κατάσταση, ενώ μια φορά του ζήτησε να τον φωτογραφίσει για να τον κορνιζάρει στον χώρο αναμονής, σε αντάλλαγμα για το κόστος της επίσκεψης. Άρχισε να παίρνει πολλή φήμη και οι άνθρωποι του μίλαγαν στον δρόμο, του έσφιγγαν το χέρι και του ζήταγαν αν είχε την καλοσύνη να βγάλει μια φωτογραφία μαζί τους. Ο άνθρωπος και το δόντι του ήταν αχώριστοι. Έτρωγαν μαζί, κοιμόντουσαν μαζί, ζούσαν μαζί, έκαναν βόλτες μαζί χέρι με χέρι πάνω στο πεζοδρόμιο, ώσπου ένα λεωφορείο πέρασε και πάτησε το δόντι. Δίχως δόντι, οι φίλοι του τον έβγαλαν “κουτσοδόντη”. Το πραγματικό του όνομα ήταν Νεκτάριος.

αμίλητη και σέξι

Η λευκή σελίδα με κοίταζε όπως την κοίταζα και εγώ. Δεν μπορούσα να γράψω λέξη παρά μόνο ότι δεν μπορούσα να γράψω λέξη και έτσι έμενα να την κοιτάω με μανία, όπως και αυτή εμένα, σαν μια δοκιμασία ποιος θα λυγίσει πρώτος, ποιού τα μάτια θα ανοιγοκλείσουν έστω και για ένα δευτερόλεπτο ή ποιος δε θα κρατηθεί και θα γελάσει από αμηχανία. Έγραφα αυτές τις λέξεις στο λευκό word και ένιωθα την σελίδα να κουνάει, σαν κάθε πάτημα των πλήκτρων να γαργαλούσαν εκείνη την λευκή επιδερμίδα. Όσο πιο γρήγορα έγραφα, τόσο περισσότερο γαργαλιόταν, γιαυτό προσπάθησα να γράφω πιο αργά ώστε κάθε γράμμα να μην προξενεί αντίδραση, σίγουρα δεν ήθελα κάποιος να βάζει τα γέλια με αυτά που κατέβαζε το κεφάλι μου εκείνη τη στιγμή, εκτός φυσικά αν ήθελα να γράψω κάποιο αστείο. Στην περίπτωση αυτή, έγραφα γρήγορα και πατούσα δυνατά τα πλήκτρα και η αναγνώριση της  μου έδινε άμεση επιβεβαίωση και ένιωθα αμέσως καλύτερα. Κάποια στιγμή, η λευκή σελίδα χρειάστηκε να πάει στην τουαλέτα προς νερού της και αναγκάστηκα να κάνω ένα διάλειμμα για τσιγάρο. Γύρισε ξανά, μπήκε μες την οθόνη, στρογγυλοκάθισε απέναντι μου και με κοίταξε με περισσότερη όρεξη. Ωραία τα περάσαμε, να το ξανακάνουμε, σκέφτηκα και της έγραψα “ωραία τα περάσαμε, να το ξανακάνουμε”.

Καρπούζι

Κεφάλι. Καρπούζι. Κεφάλι δίχως το σώμα, σκέτο. Και καρπούζι.

Και το βλέμμα έξω από το παράθυρο. Τρίτος όροφος. Καρπούζι στα χέρια, τα χέρια στην προέκταση και έξω από το παράθυρο, με δύναμη ίσα ίσα για να αντισταθμίζει τη βαρύτητα και να συγκρατεί το καρπούζι. Σκοπός καρπούζι να πέσει με την δύναμη της βαρύτητας και όχι με μεγαλύτερη δύναμη. Η βαρύτητα είναι αρκετή άλλωστε. Αφήνεις τα χέρια. Καρπούζι στο δρόμο, αλλού το καρ αλλού το ζι. Πριν δύο δευτερόλεπτα ήταν αλλιώς, αλλά και τώρα αλλιώς είναι.

Κεφάλι. Κεφάλι στα χέρια, ίδιο παράθυρο. Κεφάλι στα χέρια, τα χέρια στην προέκταση και έξω από το παράθυρο με βλέμμα προς τα κάτω. Κεφάλι να κοιτάει το καρπούζι που επεκτείνεται σε όλο το δρόμο. Κεφάλι γυρνάει έντρομο προς το μέρος σου με μάτια γουρλωμένα. Αποστολή εξετελέσθη.

Τότε ναι, βάζεις το κεφάλι πίσω στη θέση του. Εκεί, πάνω από το σώμα.